ورزندگی
«ورزندگی» واژه‌ای فارسی است که به معنای فعالیت، جنب و جوش و تحرک بدنی یا کاری به کار می‌رود. این واژه معمولاً برای توصیف حالت پویایی و حرکت مداوم در انسان یا محیط اطراف استفاده می‌شود و نشان‌دهنده شادابی و انرژی است. «ورزندگی» می‌تواند شامل ورزش، کار بدنی یا هر نوع فعالیت جسمانی باشد که باعث تحرک و نشاط شود. این اصطلاح در متون ادبی و فرهنگی برای توصیف زندگی فعال و پرتحرک یا فضایی زنده و پویا به کار رفته است. کاربرد «ورزندگی» در بیان حس شادابی و سلامت جسمی و روحی افراد نیز دیده می‌شود و با نشاط و انرژی همراه است. واژه «ورزندگی» گاهی به معنای رفتار پرجنب و جوش و سرزنده انسان‌ها نیز به کار می‌رود، نه فقط فعالیت جسمانی. این کلمه در متون کلاسیک و فرهنگ‌های لغت قدیمی فارسی برای اشاره به تحرک، پویایی و نشاط آورده شده است.
مترادف‌ها
پشتکار، تلاش، کوشش، سخت‌کوشی
لغت نامه دهخدا
ورزندگی. [ وَ زَ دَ / دِ ] ( حامص ) حاصل مصدر است از ورزیدن. رجوع به ورزیدن شود.
فرهنگ فارسی
حاصل مصدر است از ورزیدن
جمله سازی با ورزندگی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 موفقیت‌های بزرگ در زندگی معمولاً نتیجه مستقیم ورزندگی مستمر، تلاش بی‌وقفه و پشتکار فراوان فرد در مسیر رسیدن به اهداف تعیین شده است.
💡 او با ورزندگی و دقت بسیار بالا در انجام کارهای روزمره خود، توانست اعتماد کامل مدیران و همکارانش را در محیط کار جلب کند.
💡 در متون ادبی کلاسیک فارسی، از ورزندگی و تلاش بی‌پایان قهرمانان داستان‌ها برای غلبه بر سختی‌ها و رسیدن به مقام‌های عالی یاد شده است.
