کلمهی «هپروت» در فارسی به معنای دنیای خیالی، عالم توهم یا حالتی است که فرد در خیال و رویا غرق شده و از واقعیت دور میماند. این واژه در گفتار روزمره بیشتر به صورت محاورهای به کار میرود و ریشهی دقیقی در متون کهن فارسی ندارد، اما بهتدریج در زبان عامیانه جا افتاده است. وقتی گفته میشود «در هپروته»، منظور این است که شخص حواسپرت، غرق خیال یا از وضعیت واقعی پیرامونش بیخبر است. از دید زبانی، «هپروت» گاه استعارهای از ذهنی سرگردان یا پر از افکار نامنظم و رویاگونه است. این واژه بار طنزآمیز یا گاه انتقادی دارد و برای اشاره به کسی که در دنیای خودش سیر میکند یا به مسائل غیرواقعی فکر میکند، استفاده میشود. در ادبیات گفتاری، «رفتن به هپروت» یعنی غرق شدن در خیال یا از دست دادن تمرکز. گاهی نیز برای توصیف حالت بیخبری یا خلسه ذهنی به کار میرود.
هپروت
لغت نامه دهخدا
هپروت. [ هََ پ َ ] ( اِ ) کلمه منحوت بر وزن جبروت و ملکوت، که از آن افکار پریشان و مالیخولیایی بنگیان و حشیشیان را اراده کنند. ( یادداشت مؤلف ).
- در عالم هپروت سیر کردن؛ افکاری چون افکار حشیش و بنگ کشیدگان پروردن. خیالاتی چون خیالات چرسیان و بنگیان کردن. خیالات واهی داشتن: او در عالم هپروت سیر میکند. ( یادداشت مؤلف ).
- عالم هپروت؛ در تداول عامه، دنیای واهی و خیالی محض.
فرهنگ معین
(هَ پَ ) (اِ. ) (عا. ) عالم وهم و خیال.
فرهنگ عمید
عالم وهم، خیال، و پندار.
فرهنگ فارسی
(اسم ) عالم وهم وخیال وپندار. یا درعالم هپروت سیرکردن. افکاری واهی چون افکارحشیش و بنگ کشیدگان درسرپروراندن
ویکی واژه
(عا.)
عالم وهم و خیال.
