هجاس

لغت نامه دهخدا

هجاس. [ هََ ج ْ جا ] ( ع اِ ) شیر بیشه ای که گوش کند آواز را. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). اسد مستمع. ( معجم متن اللغة ) ( اقرب الموارد ).