لغت نامه دهخدا
نیم رشت. [ رِ ] ( ص مرکب )نیم برشت. نیم برشته. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به نیم برشت و نیز رجوع به فرهنگ دزی ج 2 ص 743 و مفردات ابن بیطار ج 3 ص 21 سطر 29 شود: اگر خایه مرغ را نیم رشت کند و روی خرده تتری بپراکند و بیاشامد نیک آید. ( هدایةالمتعلمین ص 399 از فرهنگ فارسی معین ).
