لغت نامه دهخدا
نیاف. [ ن َی ْ یا ] ( ع ص ) جمل نیاف؛ شتر بلندکوهان. ( منتهی الارب ). جمل نیاف؛ مرتفع فی سیره. ( متن اللغة ).
نیاف. ( ع ص ) بلند. طویل و طویله در ارتفاع. ( از متن اللغة ): ناقه نیاف؛ ناقه دراز با بلندی، جمل نیاف و قصر نیاف کذلک. ( منتهی الارب ). شتر بلندقامت. مؤنث و مذکر یکسان است. ( از اقرب الموارد ). || امراءة نیاف؛ تمام در بلندبالائی و زیبائی. ( از اقرب الموارد ).
