لغت نامه دهخدا
نگه چراندن. [ ن ِ گ َه ْ چ َ / چ ِ دَ ] ( مص مرکب ) چشم چرانی کردن. به حسرت و ولع در چیزی نگریستن:
بر سینه نعل و داغم بس لاله و گل من
تا کی نگه چرانم در باغ و راغ مردم.صائب ( از آنندراج ).
نگه چراندن. [ ن ِ گ َه ْ چ َ / چ ِ دَ ] ( مص مرکب ) چشم چرانی کردن. به حسرت و ولع در چیزی نگریستن:
بر سینه نعل و داغم بس لاله و گل من
تا کی نگه چرانم در باغ و راغ مردم.صائب ( از آنندراج ).
چشم چرانی کردن: برسینه نعل و داغم بس لاله و گل من تاکی نگه چرانم در باغ وراغ مردم. ( ظهوری سراج اللغات )