لغت نامه دهخدا
نواربند. [ن َ / ن ُ ب َ ] ( نف مرکب ) آنکه بار را با نوار بر پشت ستور استوار کند. || ( اِ مرکب ) نوار. بافته پهنی که بدان بار را بر پشت ستور استوار کنند.
نوار بند
فرهنگ فارسی
آنکه بار را بانوار بر پشت ستور استوار کند. نوار. بافته پهنی که بدان بار را بر پشت ستور استوار کنند.
