لغت نامه دهخدا
( نفیر آوردن ) نفیر آوردن. [ ن َ وَ دَ ] ( مص مرکب ) هجوم آوردن و ناگاه بر سر چیزی فرودآمدن. ( از آنندراج ): امیر نصر به نفس خویش به سیستان شد و از غور نفیر آوردند و مشایخ سیستان آنجا شدند و سلطان محمود به نفس خویش آنجا شد و... حربی صعب کردند. ( تاریخ سیستان ).
گر آن فتنه آرد به این سو نفیر
شود ملک تاراج و مردم اسیر.هاتفی ( از آنندراج ).