لغت نامه دهخدا
( نفرت آوردن ) نفرت آوردن. [ ن ِ رَ وَ دَ ] ( مص مرکب ) ایجاد کراهت و رمیدگی و اشمئزاز کردن: زنان و مخنثان را برگمارند تا از معشوق او حکایتهاء زشت ناپسندیده که مردم را از آن ننگ آید و نفرت آرد می گویند تا دل او سرد شود. ( ذخیره خوارزمشاهی ).