لغت نامه دهخدا
( نشاشة ) نشاشة. [ ن َش ْ شا ش َ ]( ع ص ) سبخة نشاشة؛ شوره زار که خاکش خشک نگردد و گیاه نرویاند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
( نشاشة ) نشاشة. [ ن َش ْ شا ش َ ]( ع ص ) سبخة نشاشة؛ شوره زار که خاکش خشک نگردد و گیاه نرویاند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
سبخه نشاشه شوره زار که خاکش خشک نگردد و گیاه نرویاند.