لغت نامه دهخدا
( نسافة ) نسافة. [ ن ُ ف َ ] ( ع اِ ) آنچه برافتد از باد بردادن گندم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). آنچه از مِنْسَف [ غربال بزرگ ] فروریزد. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). در مثل گویند: اعزل النسافة و کل الخالص. ( منتهی الارب ). || آنچه از غبار خاک پراکنده شود. ما یثور من غبار الارض. ( المنجد ). || کفک شیر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). کف شیر. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).