نخودپز

لغت نامه دهخدا

نخودپز. [ ن ُ خُدْ پ َ ] ( نف مرکب ) نخودبریز. ( آنندراج ):
نخودپز به آن روی همچون بهشت
دل خسته ام را به آتش برشت.وحید ( از آنندراج ).