لغت نامه دهخدا
نباتی تبریزی. [ ن َ ی ِ ت َ ] ( اِخ ) از شاعران قرن دهم هجری است. وی به نقاشی و لاجوردشوئی اوقات میگذرانده. او راست:
عکس رخسار آن پری رو تا در آب انداخته
از خجالت آب را در اضطراب انداخته
از هوای آن لب شیرین نباتی روز و شب
چون مگس خود را درون شهد ناب انداخته.
رجوع به تحفه سامی ص 145 و صبح گلشن ص 503 و دانشمندان آذربایجان ص 370 شود.
