لغت نامه دهخدا
نامبرداری. [ ب ُ ] ( حامص مرکب ) شهرت. معروفیت. مشهور و نامور بودن. ناموری. سرشناسی. صفت نامبردار. رجوع به نامبردار شود.
نامبرداری. [ ب ُ ] ( حامص مرکب ) شهرت. معروفیت. مشهور و نامور بودن. ناموری. سرشناسی. صفت نامبردار. رجوع به نامبردار شود.
شهرت معروفیت.