لغت نامه دهخدا
( میطدة ) میطدة. [ طَ دَ ] ( ع اِ ) چوب اشکنه. ( منتهی الارب، ماده وطد ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). سرمته. ( مهذب الاسماء ). گُوَه. اسکنه. سرماهه. ( یادداشت مؤلف ). || چوبی که بدان اساس بنا و جز آن را کوبند و استوار کنند. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از تاج العروس ).