لغت نامه دهخدا
مکربل. [ م ُ ک َ ب ِ ] ( ع ص ) در گل راه رونده. ( ناظم الاطباء )؛ جاء یمشی مکربلا؛ آمد مثل آنکه در گل راه می رود. ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
مکربل. [ م ُ ک َ ب ِ ] ( ع ص ) در گل راه رونده. ( ناظم الاطباء )؛ جاء یمشی مکربلا؛ آمد مثل آنکه در گل راه می رود. ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
در گل راه رونده. آمد مثل آنکه در گل راه می رود.