لغت نامه دهخدا
( مکدیة ) مکدیة. [ م َ دی ی َ / م ُ ی َ ] ( ع ص ) امراءة مکدیة؛ زن که کسی جماع آن نتواند و قادر نشود بر وی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). رتقاء. ( از ذیل اقرب الموارد ). و رجوع به رتقاء شود.
( مکدیة ) مکدیة. [ م َ دی ی َ / م ُ ی َ ] ( ع ص ) امراءة مکدیة؛ زن که کسی جماع آن نتواند و قادر نشود بر وی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). رتقاء. ( از ذیل اقرب الموارد ). و رجوع به رتقاء شود.