لغت نامه دهخدا
( مکاساة ) مکاساة. [ م ُ] ( ع مص ) با هم بزرگ منشی نمودن و با هم مفاخره کردن. ( منتهی الارب ). با هم بزرگ منشی و فخر نمودن. ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). مفاخرة. ( از اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟