لغت نامه دهخدا
مونوستل. [ م ُ نُس ْ ت ِ ] ( فرانسوی، اِ ) مونواستل. ساقه ها و ریشه هایی که بیش از یک استوانه مرکزی در آنها دیده نمی شود. ( از گیاه شناسی ثابتی ص 285 و 317 ).
مونوستل. [ م ُ نُس ْ ت ِ ] ( فرانسوی، اِ ) مونواستل. ساقه ها و ریشه هایی که بیش از یک استوانه مرکزی در آنها دیده نمی شود. ( از گیاه شناسی ثابتی ص 285 و 317 ).