لغت نامه دهخدا
( موقومة ) موقومة. [ م َ م َ] ( ع ص ) ارض موقومة؛ زمینی که گیاه آن خورده شده و پاسپرده شده باشد. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
( موقومة ) موقومة. [ م َ م َ] ( ع ص ) ارض موقومة؛ زمینی که گیاه آن خورده شده و پاسپرده شده باشد. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
ارض موقومه زمینی که گیاه آن خورده شده و پا سپرده شده باشد ٠