لغت نامه دهخدا
( مسبطة ) مسبطة. [ م َ ب َ طَ ] ( ع ص ) أرض مسبطة؛ زمین سبطناک که گیاه نصی باشد. ( منتهی الارب ). زمین که گیاه «سبط» در آن بسیار باشد. ( اقرب الموارد ). زمینی بسیارسبط ( و سبط گیاهی است ). ( از مهذب الاسماء ). و رجوع به سبط شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟