مسبوطه

لغت نامه دهخدا

( مسبوطة ) مسبوطة. [ م َ طَ ] ( ع ص ) مؤنث مسبوط که نعت مفعولی از مصدر سبط است. رجوع به سبط و مسبوط شود. || نعجة مسبوطة؛ میش موی تراشیده. ( اقرب الموارد ).