موقع شناسی
«موقعشناسی» به معنای توانایی تشخیص زمان و مکان مناسب برای انجام یک عمل یا اتخاذ تصمیم است. این واژه به فرد یا عملی نسبت داده می‌شود که با درک درست شرایط زمانی و مکانی، رفتار یا اقدام خود را تنظیم می‌کند. به عبارت دیگر، موقعشناس کسی است که می‌تواند بهترین فرصت یا مکان را برای کارها و تصمیمات خود شناسایی کند. این مهارت در زندگی روزمره، روابط اجتماعی و حرفه‌ای اهمیت زیادی دارد و موفقیت افراد را افزایش می‌دهد. موقعشناسی شامل تشخیص زمان مناسب، مکان مناسب و همچنین درک شرایط و مقتضیات محیطی است. در متون فارسی و ادبیات کلاسیک، موقعشناسی گاهی به عنوان شاخص خردمندی و زیرکی انسان ذکر شده است. این صفت نشان‌دهنده دقت، بینش و توانایی تطبیق رفتار با شرایط مختلف است. از نظر ساختاری، این واژه ترکیبی از «موقع» به معنی زمان یا مکان و «شناسی» به معنای شناخت است.
مترادف‌ها
مکان‌یابی، موقعیت‌یابی
لغت نامه دهخدا
موقعشناسی. [ م َ / مُو ق ِ ش ِ ] ( حامص مرکب ) صفت و حالت موقعشناس. ( یادداشت مؤلف ). || شناخت زمان و مکان مناسب برای امور و مسائل. عمل شناسائی کردن مکان و زمان مناسب برای اجرای امری.
فرهنگ فارسی
تشخیص وضع و مقام و محل و عمل با قتضای آن
جمله سازی با موقع شناسی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در پروژه‌های مهندسی دریایی، استفاده از دستگاه‌های پیشرفته موقع شناسی برای تعیین دقیق مختصات کشتی‌ها در اقیانوس‌های پهناور بسیار ضروری است.
💡 تکنولوژی‌های جدید موقع شناسی ماهواره‌ای به کاربران اجازه می‌دهند تا با دقت بسیار بالا، مسیر حرکت خود را در مناطق صعب‌العبور دنبال کنند.
💡 سیستم‌های موقع شناسی در گوشی‌های هوشمند امروزی، نقش مهمی در نقشه‌برداری و مسیریابی صحیح در محیط‌های شهری و جنگلی ایفا می‌کنند.
