لغت نامه دهخدا
( مهایاءة ) مهایاءة. [ م ُ ی َ ءَ ] ( ع مص ) سازواری نمودن با کسی در کاری. ( از ناظم الاطباء ). موافقت کردن با کسی در امری. ( از اقرب الموارد ). مهایاة. و رجوع به مهایات شود.
( مهایاءة ) مهایاءة. [ م ُ ی َ ءَ ] ( ع مص ) سازواری نمودن با کسی در کاری. ( از ناظم الاطباء ). موافقت کردن با کسی در امری. ( از اقرب الموارد ). مهایاة. و رجوع به مهایات شود.