منهز

لغت نامه دهخدا

منهز. [ م ُ هََ ] ( ع اِ ) جای ایستادن آبکش از پشت چاه نزدیک دهان آن که پیدا و نمایان باشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).