لغت نامه دهخدا
( منمیة ) منمیة. [ م ُ ی َ ] ( ع اِ ) یکی از هشت خادم نفس نباتی است که سبب نمو جسم از طول و عرض و عمق میشود. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
( منمیة ) منمیة. [ م ُ ی َ ] ( ع اِ ) یکی از هشت خادم نفس نباتی است که سبب نمو جسم از طول و عرض و عمق میشود. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
( اسم ) مونث منمی
یکی از هشت خادم نفس نباتی است که سبب نمو جسم از طول و عرض و عمق میشود.