لغت نامه دهخدا
منتحب.[ م ُ ت َ ح ِ ] ( ع ص ) سخت گرینده و آوازبردارنده در گریه. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). سخت گریه کننده و آنکه با بانگ بلند گریه می کند. ( ناظم الاطباء ). || سخت دم زننده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). آنکه سخت نفس می کشد و دم می زند. ( ناظم الاطباء ). رجوع به انتحاب شود.
