لغت نامه دهخدا
( منافصة ) منافصة. [ م ُ ف َ ص َ ] ( ع مص ) نبرد کردن به دور انداختن کمیز. یقال: نافصه؛ ای قال بل و ابول فننظر اینا ابعد بولا. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). نبرد کردن به دور انداختن بول. ( از ذیل اقرب الموارد )
( منافصة ) منافصة. [ م ُ ف َ ص َ ] ( ع مص ) نبرد کردن به دور انداختن کمیز. یقال: نافصه؛ ای قال بل و ابول فننظر اینا ابعد بولا. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). نبرد کردن به دور انداختن بول. ( از ذیل اقرب الموارد )