لغت نامه دهخدا
ممرغ. [ م ُ م َرْ رِ ] ( ع ص ) ستور در خاک غلتنده. ( ناظم الاطباء ). مراغه کننده. || در خاک غلطاننده ستور را. ( آنندراج ).
ممرغ. [ م ُ م َرْ رِ ] ( ع ص ) ستور در خاک غلتنده. ( ناظم الاطباء ). مراغه کننده. || در خاک غلطاننده ستور را. ( آنندراج ).