لغت نامه دهخدا
( ملولة ) ملولة. [ م َ ل َ ] ( ع ص ) زودسیر، واحد و جمع در این یکسان بود. ( مهذب الاسماء ). به ستوه آمده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). مذکر و مؤنث در آن یکسان و تاء برای مبالغه است. ( از اقرب الموارد ).