ملمعه

( ملمعة ) ملمعة. [ م ُم ِ ع َ ] ( ع ص ) مُلْمِع. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ). رجوع به ملمع شود. || زمینی که در آن پاره ای از گیاه خشک باشد. ( ناظم الاطباء ).
ملمعة. [ م ُ م ِ ع َ/ م ُ ل َم ْ م ِ ع َ / م ُ ل َم ْ م َ ع َ ] ( ع ص ) ارض ملمعة؛ زمینی که سراب در آن بدرخشد. ( از اقرب الموارد ).
ملمعه. [ م ُ ل َم ْ م َ ع َ ] ( ع ص ) تأنیث ملمع. رجوع به ملمع شود: قطعه ملمعه صاحب دیوان ممالک مد اﷲ فی عمره مداً که... ( جهانگشای جوینی ).

( اسم ) مونث ملمع جمع: ملمعات.
ملمع. یا زمینی که در آن پاره از گیاه خشک باشد.