ملمعه
لغت نامه دهخدا
( ملمعة ) ملمعة. [ م ُم ِ ع َ ] ( ع ص ) مُلْمِع. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ). رجوع به ملمع شود. || زمینی که در آن پاره ای از گیاه خشک باشد. ( ناظم الاطباء ).
ملمعة. [ م ُ م ِ ع َ/ م ُ ل َم ْ م ِ ع َ / م ُ ل َم ْ م َ ع َ ] ( ع ص ) ارض ملمعة؛ زمینی که سراب در آن بدرخشد. ( از اقرب الموارد ).
ملمعه. [ م ُ ل َم ْ م َ ع َ ] ( ع ص ) تأنیث ملمع. رجوع به ملمع شود: قطعه ملمعه صاحب دیوان ممالک مد اﷲ فی عمره مداً که... ( جهانگشای جوینی ).
فرهنگ فارسی
( اسم ) مونث ملمع جمع: ملمعات.
ملمع. یا زمینی که در آن پاره از گیاه خشک باشد.
جمله سازی با ملمعه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 پزشک قدیمی برای درمان سوختگی شدید پوست بیمار، مقدار زیادی از آن ملمعه گیاهی را بر روی محل آسیبدیده قرار داد.
💡 در متون طب سنتی، استفاده از ملمعههای ساخته شده از روغنهای گیاهی برای تسکین دردهای مفصلی بسیار توصیه شده است.
💡 او برای آرام کردن التهاب پوست خود، از یک ملمعه آرامبخش که از عصاره گلهای تازه تهیه شده بود استفاده کرد.