ملتجاء

پناهنده، پناه آورده

فرار کردن، گریختن

ملتجاء. [ م ُ ت َ ج َءْ ] ( ع اِ ) پناهگاه و جای پناه. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به ماده قبل شود. || پناه. ( نصاب الصبیان ). پشت و پناه. و رجوع به ملتجا شود. || نگهبان. ( ناظم الاطباء ).