لغت نامه دهخدا
( ملتبیة ) ملتبیة. [ م ُ ت َ ی َ ] ( ع اِمص ) برابری با دیگری در مرتبه و درجه و شراکت و انبازی و همسری. ( ناظم الاطباء ): بینهم الملتبیة؛ میان آنها اشتراک و مساوات است و یکی از دیگری از راه انکار چیزی را کتمان نمی کند. ( از اقرب الموارد ).