لغت نامه دهخدا
( مقاوة ) مقاوة. [ م ُ وَ ] ( ع اِمص ) محافظت. صیانت. نگاهبانی. مَقو. مَقوة. ( از ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به مقْو و مقْوة شود.
( مقاوة ) مقاوة. [ م ُ وَ ] ( ع اِمص ) محافظت. صیانت. نگاهبانی. مَقو. مَقوة. ( از ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به مقْو و مقْوة شود.