مفضغ
لغت نامه دهخدا
مفضغ. [ م ِ ض َ ] ( ع اِ ) آنکه به تکلف فصاحت نماید و غلط کند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). کسی که به تکلف فصاحت کند و غلط گوید که گوئی سخن را می شکند. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
مفضغ. [ م ِ ض َ ] ( ع اِ ) آنکه به تکلف فصاحت نماید و غلط کند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). کسی که به تکلف فصاحت کند و غلط گوید که گوئی سخن را می شکند. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).