لغت نامه دهخدا
( مغیورة ) مغیورة.[ م َغ ْ رَ ] ( ع ص ) ارض مغیورة؛ زمین آب داده. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). زمین آب خورده از باران. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به مَغیرة شود.
( مغیورة ) مغیورة.[ م َغ ْ رَ ] ( ع ص ) ارض مغیورة؛ زمین آب داده. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). زمین آب خورده از باران. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به مَغیرة شود.