لغت نامه دهخدا
مغاور. [ م ُ وِ ] ( ع ص ) تاراج کننده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). غارتگر و کسی که تاخت و تاز بسیار می کند برای غارت و تاراج. ( ناظم الاطباء ).
مغاور. [ م َ وِ ] ( ع اِ ) ج ِ مغارة. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ) ( اقرب الموارد ). و رجوع به مغارة شود.
