مغالطه وضع تالی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] مغالطه وضع تالی، به معنای حکم به ثبوت بخش اول جمله شرطی، به استناد تحقق بخش دوم است.
هرگاه با داشتن یک جمله شرطی، بخش اول که مقدم نامیده می شود؛ اثبات یا محقق شود، می توان اثبات یا تحقق بخش دوم جمله که تالی نامیده می شود؛ را نتیجه گرفت. این قاعده، به «قاعده وضع مقدم» مشهور است. مثال: «اگر باران ببارد، زمین خیس می شود. باران می بارد. پس زمین خیس می شود». این استدلال، صحیح و معتبر است، اما گاهی ذهن به علت آشنایی و پذیرش این قاعده، به خطا افتاده، و در یک جمله شرطی، با اثبات تالی قصد انتاج مقدم می کند، در حالی که یک واقعه می تواند دارای عوامل متعدد باشد، و تحقق واقعه، وقوع عامل معینی از میان عوامل متعدد را ثابت نمی کند. این استدلال، که نوعی مغالطه است، مغالطه وضع تالی نامیده می شود. مثال: «اگر باران ببارد، زمین خیس می شود. زمین خیس شده است. پس باران باریده است».
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منبع ذیل استفاده شده است: • خندان، علی اصغر، مغالطات.
جمله سازی با مغالطه وضع تالی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 یکی از رایج‌ترین اشتباهات در استدلال، مغالطه وضع تالی است که در آن فرد نتیجه را درست فرض می‌کند چون شرط مقدم را درست می‌بیند.
💡 او در بحث خود مرتکب مغالطه وضع تالی شد و تصور کرد که چون نتیجه رخ داده، پس حتماً علت اصلی همان چیزی است که او می‌گوید.
💡 برای درک صحیح قوانین منطق، باید یاد بگیریم که چگونه از مغالطه وضع تالی در تحلیل قضایا و استخراج نتایج علمی خودداری کنیم.
