معظومه

لغت نامه دهخدا

( معظومة ) معظومة. [ م َ م َ ] ( ع ص ) زن شوقمند شرم کلان. ( منتهی الارب ). زن آزمند نره بزرگ و کلان. ( ناظم الاطباء ) ( از ذیل اقرب الموارد ).