لغت نامه دهخدا
گردگن موی. [ گ َ گ ِ ] ( ص مرکب ) اشعث.( دستور اللغه نطنزی ) ( منتهی الارب ). گردآلوده موی.
گردگن موی. [ گ َ گ ِ ] ( ص مرکب ) اشعث.( دستور اللغه نطنزی ) ( منتهی الارب ). گردآلوده موی.
💡 ای چو موی آمده از شخص بزرگی بر سر بر بزرگیّ تو موی سراعدات گواست