لغت نامه دهخدا
( مطانوة ) مطانوة. [ ] ( اِ ) به زبان کلیسایی یونان و سپس به زبان عیسویان یعقوبی مصر ( قبط ) به معنی تعظیم و حالت تعظیم و سجود آمده است و «ضربوا له مطانوه »؛ یعنی اودر مقابلش سر تعظیم فرودآورد. ( از دزی ج 2 ص 599 ).
( مطانوة ) مطانوة. [ ] ( اِ ) به زبان کلیسایی یونان و سپس به زبان عیسویان یعقوبی مصر ( قبط ) به معنی تعظیم و حالت تعظیم و سجود آمده است و «ضربوا له مطانوه »؛ یعنی اودر مقابلش سر تعظیم فرودآورد. ( از دزی ج 2 ص 599 ).