مصدوغ

لغت نامه دهخدا

مصدوغ. [ م َ ] ( ع ص ) شتر که بر صدغ وی داغ و نشان کرده باشند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ): بعیر مصدوغ؛ شتری که در صدغ وی داغ باشد. ( ناظم الاطباء ). بعیر مصدغ. ( منتهی الارب ).