مصامدی

لغت نامه دهخدا

مصامدی. [ م َ م ِ ] ( ص نسبی ) منسوب است به مصامده که قوم سیه چهره و بالابلند باشند در اقصی مغرب، آنان را بلادبسیار باشد و حافظ کتاب اﷲاند. ( از انساب سمعانی ).