لغت نامه دهخدا
( مصائکة ) مصائکة. [ م ُ ءَ ک َ ] ( ع مص ) سختی نمودن در کاری. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). همیشه سختی کردن با کسی در کار. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). یقال: ظل یصائکنی؛ ای یشادنی، یعنی همیشه سختی می کند با من. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).