لغت نامه دهخدا
مشیاط. [ م ِش ْ ] ( ع ص ) ناقة مشیاط؛ ماده شتر زودفربه شونده. ج، مشائیط. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
مشیاط. [ م ِش ْ ] ( ع ص ) ناقة مشیاط؛ ماده شتر زودفربه شونده. ج، مشائیط. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).