لغت نامه دهخدا
مشواذ. [ م ِش ْ ] ( ع اِ ) دستار سر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). دستار سر. ج، مشاویذ. ( ناظم الاطباء ). مِشْوَذ. عمامه. ( اقرب الموارد ). رجوع به مشوذ شود.
مشواذ. [ م ِش ْ ] ( ع اِ ) دستار سر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). دستار سر. ج، مشاویذ. ( ناظم الاطباء ). مِشْوَذ. عمامه. ( اقرب الموارد ). رجوع به مشوذ شود.
دستارسر دستار سرج