مسؤوم

لغت نامه دهخدا

مسؤوم. [ م َ ئو ] ( ع ص ) نعت مفعولی از مصدر سأم. آنچه از او به ستوه آمده باشند. ( از منتهی الارب ). آنچه از او بیزار شده باشند. و رجوع به سأم و سآمة شود.