لغت نامه دهخدا
( مسمعة ) مسمعة. [ م َ م َ ع َ ] ( ع اِ ) گوش. ج، مَسامع. مَسمعه. ( دهار ). و رجوع به مسمع و مسمعه شود.
مسمعة. [ م ُ م ِ ع َ ] ( ع ص ) زن سرودگوی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). مغنیه. ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). کنیزک سرودگوی. ( مهذب الاسماء ).
مسمعه. [ م َ م َ ع َ ] ( ع اِ ) رسم الخطی از مسمعة. گوش. و رجوع به مسمعة شود.
