کرینه

لغت نامه دهخدا

( کرینة ) کرینة. [ ک َ ن َ ] ( ع ص ) زن سرودگوی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). زن بربطزن. ( مهذب الاسماء ).ج، کِران. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( منتهی الارب ).

فرهنگ فارسی

زن سرود گوی. زن بربط زن

جمله سازی با کرینه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 رفتارهای کرینه و غیرانسانی که در طول جنگ مشاهده شد، باعث شد تا جامعه جهانی با محکومیت شدید این اقدامات ظالمانه روبرو شود.

💡 او از شنیدن آن اخبار کرینه و گزارش‌های مربوط به سوءاستفاده از حقوق انسان‌ها، احساس بسیار بدی داشت و از شدت خشم می‌لرزید.

💡 سیاست‌های کرینه و بی‌رحمانه‌ای که علیه اقلیت‌ها اعمال می‌شد، منجر به اعتراضات گسترده و ناآرامی‌های اجتماعی در سراسر کشور شده بود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران