لغت نامه دهخدا
مستذاق. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت مفعولی از مصدر استذاقة. امر مستذاق؛ کار مجرب و معلوم. ( منتهی الارب ). رجوع به استذاقة شود.
مستذاق. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت مفعولی از مصدر استذاقة. امر مستذاق؛ کار مجرب و معلوم. ( منتهی الارب ). رجوع به استذاقة شود.